donderdag 12 april 2018

Forever 45

Op de vooravond van je verjaardag
zouden we nu normaal een glaasje heffen
maar jij koos forever 45
en je verjaardagskaarsjes blijven voor altijd uit.

We zijn dan maar een lichtje komen brengen vandaag,
eentje dat zon nodig heeft
om er voor jou te kunnen zijn
in het donker.

-click to play-

Ok, ok, ik weet het wel,
deze slepende, donkere stonermuziek is niet echt jouw soort metal,
als onvervalste trasher,
maar je zou me mijn keuze wel vergeven,
bands van eigen bodem van dat kaliber
kon je wel appreciëren.
En de symboliek in hun teksten
is van een pijnlijk gepaste schoonheid:
geboorte en dood, licht en duisternis, spijt en offer.

Over 3 weken
is er trouwens nog een feestje,
jouw jaarlijks festijn samen met je crew,
die er nu ook verder alleen voor moest gaan.
En dan krijg je wèl helemaal jouw muziek.
De kinderen kijken er al naar uit,
Jari mocht sowieso altijd de hele dag mee met jou,
Nika en Tibe zullen er wellicht onwennig hun ogen uitkijken,
maar zich ook verbonden voelen met jou.

8 maanden moeten ze nu al zonder papa verder leven,
en zijn ze alle 3 al eens jarig geweest,
terwijl jouw leef-tijd op is.



En al 8 maanden blijven we
heen en weer geslingerd
            tussen boosheid en schuldgevoel
            blijven wij achter
            verdrietig
            vertwijfeld
            Onze kansen met jou
            verkeken
voorgoed
            Het waarom van jouw weggaan
            nooit uitgelegd
            Ons hart verscheurd
            door gemengde gevoelens


Misschien
dat wij op een goede dag
            mogen begrijpen
            onze adem hervinden
            onze blik verruimen
            ons leven hernemen
            in de troostende gedachte
            dat jij vrede hebt gevonden
            het verband kunt zien
            en jouw plaats daarin
            Niet weg te denken
            niet te vergeten
            niet te vernietigen
            door niets en niemand



Ik denk dat we het desondanks goed doen met ons 4'tjes,
hechter en sterker verbonden dan ooit.
En met zin in het leven,
leef-tijd zonder,
leef-tijd om graag te zien,
leef-tijd om bij te leren,
leef-tijd om te groeien,
leef-tijd om te geven,
leef-tijd om te ontvangen.




  


zondag 31 december 2017

Here's to 2017

De laatste uren van 2017 tikken weg
op het ritme van de Tijdloze,
vol melancholie en weemoed.

Een jaar voorbij.
Heel erg bewogen, 
zeer ingrijpend,
onvergetelijk.

Het was een jaar waarin ik veel leerde,
ook dingen die ik niet had willen leren.

Het was een jaar van loslaten.
Van illusies en dromen opgeven.

Een jaar van allereerste
en allerlaatste keren.

Een jaar van gekwetst zijn,
verdriet,
tranen,
donkerte,
spijt,
eenzaamheid.

Het zijn vreemde dagen, 
deze "feestdagen", 
want ze voelen zo dubbel.
Ze mogen eigenlijk zo snel mogelijk voorbij zijn, 
eerlijk gezegd, 
ik kijk liever vooruit,
naar lichtpuntjes
en hopelijk zorgelozer dagen.

Desondanks alles,
voel ik ook dankbaarheid,
voor alle moois dat er ook was in 2017
en het geluk dat we hadden
met zoveel zorg en warmte en vriendschap en liefde om ons heen
en mensen
die ons op de been hielden en houden.

Want het was ook een jaar van helen,
balanceren,
hopen,
koesteren,
nieuwe dromen dromen.

Méér van dat
wens ik onszelf
en al wie we liefhebben
dan ook toe
voor 2018.


-click to play-









zondag 27 augustus 2017

Het zwaarste afscheid

Jurgen (met of zonder umlaut, je wist het zelf feitelijk niet goed), 
Cannie, Cannibel, Cannibellabimba, Zoetie, Yapi,
Yapi Yapo, Dzjors, peter Jurgen, nonkel Jurgen, papa.

Allemaal namen voor jou.
Allemaal verschillende Jurgens.

Misschien ben ik wel de enige die ze allemaal heeft gezien?

Jouw vrolijke, zachtaardige, geduldige kant 
leerde ik kennen toen ik een meisje van 20 was, 
nadat je mij als een jong hondje volgde 
& de vonk oversloeg op een fuif van de Scouts, 
waar ik was naartoe gegaan met de Chiroleiding. 
Ik liet me inpakken door je vermogen tot ‘dolce far niente’ 
en je voorkeur om te genieten van het leven, 
van de muziekscene, 
je band Infanticide, 
de optredens en festivals waar we naartoe gingen, 
het uitgaan tot in de vroege uurtjes, 
den Elvis, de Sterre, den Antaeus, Hoppies, 
samen naar de cinema gaan en daar alle films na elkaar zien tot middernacht, 
zomaar een lekker taartje halen, 
alle Friends-afleveringen van buiten leren, 
uit eten gaan, 
videofilms huren en pizza of Chinees afhalen op very, very lazy Sundays, 
samen meezingen in de auto met de mixed tapes die je voor me maakte 
met de muziek die je me wilde leren kennen,…

Jij nam mij toen op sleeptouw en ik ging graag met je mee.

We hadden een prachtig en zot trouwfeest, anders dan anders, 
waaraan we steeds weer met plezier terugdachten 
en waarvan we de foto’s keer op keer bekeken. 
We hebben elkaar graag gezien.

Echter, de laatste jaren lukte het ons niet meer. 
Het voelde voor mij alsof je verdween, stil stond, achter bleef. 
Je nam me niet alleen niet meer mee op sleeptouw, 
maar stribbelde tegen telkens ik jou vooruit wou sleuren. 

We raakten mekaar kwijt. 
Daardoor stortten we ons elk meer en meer op onze eigen dingen. 
We leefden verder samen, maar steeds meer naast elkaar.

Ook bij mijn familie kon je altijd terecht. 
Je was er ook altijd graag bij, maar hield je afzijdig 
en was ook voor hen moeilijk te bereiken.

We probeerden het samen opnieuw en opnieuw, 
tot de veer uiteindelijk brak.
Je liet me echter duidelijk  verstaan dat je me niet wou of kon loslaten, 
ik probeerde je te helpen op mijn onvolmaakte manier, 
maar slaagde er niet meer in tot jou door te dringen, 
je duidelijk te maken dat het op was 
en dat we elkaar nieuw geluk dienden te gunnen.

Ondanks wat er daarna gebeurde, 
zie ik onze prachtige kinderen als de bewijzen 
en de getuigen van 23 jaren samen, 
23 jaar met ook vele mooie herinneringen. 
Ik zal jouw liefde voor hen koesteren 
en hen steeds daaraan helpen herinneren. 
Je was een liefhebbende, knuffelende papa e
n ik beloof jou ervoor te zorgen dat ze dat nooit zullen vergeten.

Het waren niet je allerlaatste woorden, 
maar het zijn wel degene die je me naliet 
en die ik me levenslang wens te herinneren: 
“Dit hoeft niet langer. Doe dat goed aub.”

Lieve, lieve familie, vrienden en kennissen van ons, 
van mij, van Jurgen en van de kinderen, 
help ons dat samen verder goed te doen, 
zoals het Jurgens wens was.

- click to play -


Wie een CDrom wenst met Jurgens top 10 Aller Tijden & de muziek van zijn uitvaart:
dat kan via deze Google Form

vrijdag 11 november 2016

Vaarwel

Je hebt volgehouden zolang je kon.
Je wou vorig jaar al niet meer blijven, wilde met hem mee.
Je treurde zo, 
maar de onmetelijke liefde en zorg van je kinderen
hield je nog een hele poos hier.

Je hebt volgehouden zolang je kon.
Tot iedereen nog 1 keer terug kon komen naar het warme nest
en voor de laatste keer je zachte handen kon strelen. 
Voor de laatste keer kon glimlachen om je woorden.

Jouw warme nest waar ook ik altijd heen kon toen ik klein was.
Na school, tijdens logeerpartijtjes, met griepjes.
Met kleine en grote verdrietjes.
Met oeitjes en aitjes.
Kom hier, Kordulla'tje, dat ik je opraap.



Maar nu moeten we onszelf oprapen.
Want je bent vertrokken, je was er klaar voor en het licht is uit.
Het licht van mijn jeugd,
het licht van je speelsheid.
Je plagerijtjes, je geniepigheidjes, je koketterie.

Vaarwel oma Bosmolens.
Je leeft hier voort, 
samen met oma Izegem, 
in mijn hart, in mijn gedachten, in mijn blog.

woensdag 12 oktober 2016

Thessalonikihihi

Alweer 6 maand blogstilte doorbreken, 
hoe kan ik dat beter doen dan met een reisverslagje.


Nadat vorig jaar door omstandigheden
Milaan zonder mij verkend diende te worden,
besloten we nu weer een andere bestemming te kiezen
voor onze jaarlijkse girls only.
Hoewel ik slechts voor de grap Thessaloniki opperde,
terwijl ik mikte op Praag of Berlijn,
moet ik achteraf gezien grif toegeven
dat die keuze zeer geslaagd bleek.


Nee, deze keer geen reisleidster op speed met een strak reisschema
(yep, ikke dus),
geen uren van de ene bezienswaardigheid naar
de andere toeristische attractie jakkeren,
geen sturm und drang om elke steen ondersteboven te keren.


Wel lange, lome ochtenden in een prachtig dakappartement
met fantastisch terras rondom.

- click to play -






Wel kilometers kuieren langs de Egeïsche Zee,
langs de eindeloze boulevard die ons nooit verveelde.









Wel genieten in de vele trendy urban foodstores, cafés en resto's,
van mezze & ouzo,
al had dat laatste wel wat oefening nodig...


Om toch niet alléén maar te luieren en kuieren,
vinkten we toch een paar must sees af
op de 2 pagina's die Lonely Planet besteedt
aan de 2de grootste stad van Griekenland.









Conclusie 1: in Greece there is still nooooo problem,
en gaat het openbaar vervoer
spontaan staken elke keer ik er voet aan land zet.



Conclusie 2: meisjes, die selfies lukken ons nog steeds van geen kanten,
let's try again soon.







vrijdag 22 april 2016

Another Russian romance

Na die eerste Rus had ik er nog niet genoeg van.
Er mocht nog eentje het huis binnen,
maar dan wel een slagske kleiner
en een tikje sjieker.

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

Deze heeft meer fancy allures,
ik zie er zó een tsarina 
ijsprinsesserig in zitten wezen,
hoog tronend op haar trojka,
die door de glinsterende sneeuw glijdt,
onder het licht van een zilveren maan.

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

Helemaal het foute seizoen natuurlijk
voor zo'n wollig bling-bling ding,
maar een romance, dat laat zich niet zo makkelijk dirigeren.

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be
- click to play -

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be
 
Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

Good things come to those who wait,
want een antieke zilverkleurige sierspeld
waaide zomaar mijn kant op,
zoals ik eerder al hoopte.

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

Nu op het gemak verder afwachten
tot er een grotere in mijn schoot valt,
al doet dit kleinood ook goed zijn best om de boel tesamen te houden.

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

De wol is een combinatie van een zilvergrijs mohair met glansdraad in,
bolletjes die me geschonken werden, geen idee dus van merk of prijs,
zwarte Sparkle van de Zeeman,
en het grijs-zwart verloopgaren Fenna van de Wibra,
ook al met een zilverdraadje doorheen.

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

Het patroon is een variant op de vorige,
hier terug te vinden
en met enig geduld en moed,
best wel te ontcijferen en vlot hakend.

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be

Ik haakte met haaknaald 6, zodat hij mooi soepel valt,
een must gezien de zilverdraadjes
de sjaal snel te stroef en prikkend zouden maken.

Russische sjaal by julienne-jeannot.blogspot.be
Met mijn mooie Rus... ;-)

Oh, en wie mijn andere liefde - de muziek -
wil ontmoeten, 't is 't moment:
zaterdag 23 april om 20u speel ik met
de Koninklijke Harmonie der Congregatie Izegem
ons Lenteconcert in het Auditorium.

We zullen er met veel passie en pathetiek
de oude Russische Romances
zo melancholisch mogelijk laten klinken.


woensdag 2 maart 2016

Daag jezelf eens uit #3

Ik beken: ik ben een suikerverslaafde.
Warme maaltijden zeggen me niet zoveel eigenlijk:
ik ben dol op slaatjes en brood met kaas
en van mij mag het van den apero rechtstreeks naar 't dessert gaan.
't Is dat ik me zo bewust ben van gezonde voeding,
maar is quasi niets wat ik niet lust van zodra er suiker in zit.
Ik kan een warme maaltijd op hebben en echt voldaan zijn,
meteen daarna steekt de drang naar zoetigheid toch de kop op.
Zo'n verslaving doorbreken is 'not a piece of cake'.
En hoewel ik sinds 10 februari geen korreltje suiker heb geconsumeerd,
in de vorm van klontjes, koekjes, chocola, repen, dessertjes, taart of snoep,
(op 1 "ongelukje" na, het was echt onbedoeld en het zal me niet meer gebeuren)
moet ik wel erkennen dat de verslaving niet weg is.

Er zit om te beginnen heel wat suiker "verstopt" in voedsel waarvan je het niet verwacht,
zoals industrieel brood, kant- en klare sauzen, soep in blik, ontbijtgranen,...
maar daar blijf ik eigenlijk altijd met gemak en plezier van af.

Maar ik voed mijn verslaving op andere manieren.
Om te beginnen gebruik ik zoetjes in mijn thee.
Deze doen het lichaam eigenlijk verlangen naar nog meer zoet.
Canderel, de methadon van de suikerjunks.

Ik kan ook niet zonder cola zero. Echt niet!
Toen ik voor het eerst zwanger werd, wou ik mijn cola inname beperken
en besefte ik meteen hoe diep het zat.
Ik ondervond echt afkickverschijnselen, zoals stevige hoofdpijn.
Sindsdien heb ik mezelf verboden om vóór de middag cola te drinken,
en in de NM hoogstens 1 blikje.
's Avonds en in het weekend durf ik echter loos te gaan
en moet ik mezelf soms weer eens streng toespreken:
"Je bent een slaaf van de Coca Cola Company!"
Maar deze slaaf blijft dus haar eigen suikerdrang levend houden
met haar dagelijkse cola zero,
waar diverse zoetstoffen in zitten.
Waar blijft die Nicorette, Zyban en Champix voor de zoetzombies?

Om niet al van 's ochtends vroeg de verleiding van een boterhammetje met choco
te moeten weerstaan, zocht en vond ik een prima alternatief.
Ik lepelde de voorbije jaren met smaak mijn kommetje havermoutpap leeg,
maar mijn ontbijt bestaat de laatste maanden doorgaans uit huisgemaakte granola,
gestrooid over magere ongezoete yoghurt
en afgetopt met een handvol blauwe besjes, stukjes peer of schijfjes banaan.



Granola kan je helemaal naar eigen goesting & smaak maken, 
maar dit is mijn persoonlijke topper:
als basis neem ik een halve pak havermout.
Dat vul ik aan met gulle scheppen chia-, lijn- en hennepzaad,
kokosrasp, amandelschijfjes en een beetje cocoa nibs.
Om het geheel wat meer 'chunky' te maken,
voeg ik nog een grote eetlepel kokosolie toe
en een lepel of 2 ahornsiroop, wat uiteraard ook zoete smaak toevoegt.
2x 10 minuutjes op een bakvel in de oven op 175°,
halverwege eens flink door elkaar husselen,
laten afkoelen & bewaren in een goed gesloten pot
en ik heb genoeg voor een goede 10 dagen gezond ontbijten.



Om voor tussendoortjes niet naar de koekendoos te grijpen,
neem ik een stuk fruit.
Hoewel tjokvol fructose,
bulkt het ook van de vitamientjes, mineralen & vezels,
die je lichaam helpen de vruchtensuikers te verwerken.
Dit zorgt dan weer voor een tragere opname & afgifte dan bij geraffineerde suiker.
Geen sugarkick dus met een enorme piek in je bloedsuikerspiegel,
gevolgd door een suikerdip, met een vernieuwde trek naar méér, 
waardoor je in een vicieuze cirkel belandt.

yoghurt met kweepeergelei en blauwe bessen


In plaats van mierzoete cakes, bak ik nu en dan een bananenbroodje,
waar helemaal geen suiker in hoeft.

variant met vijgen en pecannoten

En als het rap moet gaan: "mugcakes":


Plet een kleine rijpe banaan en meng het met een geklutst eitje en
een paar scheppen havermout en granen/zaden/nootjes naar keuze
in een hoge beker.
Plaats het in de microgolf op maximum, 
vanaf 1 minuut hou je het in de gaten,
want dan begint het te rijzen.
Zodra het deel dat boven de rand uitpiept er "droog" uitziet, is het klaar.
Langer dan 1,5 minuut is het normaal niet.
Je kan het zo uitlepelen terwijl het nog warm is, 
of op een bordje storten en een beetje honing & amandeltjes overstrooien.
Lekker snel!

Ik speur continu naar receptjes voor zoeternijen zonder suiker.
Dadels & bananen helpen dus zeker, maar je wil nu eenmaal niet
dat alles hetzelfde smaakt en bovendien heeft suiker nu eenmaal
eigenschappen die voor een specifieke structuur en 'rijzing" zorgen.
Bovendien is het een bewaar- en dikkingsmiddel,
wat voor bijv. confituur en gelei met quasi niets te evenaren is.
Vorige zomer experimenteerde ik alvast met Marmello,
agar agar zou naar het schijnt ook goed lukken. 

Kokosbloesemsuiker is een alternatief voor baksels,
met weliswaar een aparte smaak.
Na diverse pogingen om ermee te bakken,
weet ik dat de caramel-achtige smaak & kleur vrij snel overheerst
en niet voor elke taart de meest geschikte zoetstof is.

appeltaart met speltmeel, kweepeermoes & kokosbloesemsuiker

Internet staat vol informatie over suikers:
fructose, saccharose, glucose, stevia, kokosbloesemsuiker,
ruwe rietsuiker, honing, agavesiroop, melasse, maltose, tagatose,...

Je moet al zin hebben in veel leeswerk, 
of afgestudeerd zijn als orthomoleculair expert of biochemicus
om er nog wijs uit te geraken...
Bij Velt  bieden ze een cursus "Ecozoet" aan, misschien moet ik die eens volgen.

Ik hanteer tijdens mijn "Daag jezelf eens uit"-periode als stelregel:
biologische koudgeslingerde honing, kokosbloesemsuiker, ahorn- & agavesiroop
zijn zoetmiddelen die niet geraffineerd zijn
en niet chemisch werden bewerkt.

I make my own rules, 
dus deze zijn wat mij betreft goedgekeurd binnen de "geen-suiker-regel".