Stapeltje slaapgerief

Na een eeuwigheid gewroet te hebben

op mijn winterjas (to be blogged),

had ik zin in snellere naaisels.

En hoewel ik altijd dènk dat iets

niet zo veel werk kan zijn,

en ik me telkens weer mispak,

was het deze keer wèl in recordtempo klaar.

Drie stuks dan nog!

Een grote lap streelzacht flannelerig iets

uit de Kringwinkel

(waar stof 1,25€/m kost)

werd in no time verknipt

tot 3 pyjamabroeken.

- click to play -

Voor het patroon

dacht ik eerst eigen broeken losjes over te tekenen,

maar ik vond in mijn patronenstapel iets beters: 

een broek van MiniKrea,

in mijn naai-beginperiode bij Sjiekebiele gekocht.

Hoewel de sober stoere stijl van dit merk

me enorm aansprak, 

leek het al bij al toch een miskoop te zijn:

het hele pakket is in het Deens

en aangezien Google Translate

niet marcheert op papieren patronen,

bleven ze (ik had in al mijn enthousiasme

ook nog een trui- en een rokpatroon gekocht)

zo goed als ongebruikt in de kast.

De Nederlandse vertaling van de basic uitvoering

(elk patroon biedt ook nog heel wat variaties

en meer ingewikkelde opties)

had ik er wel bij gekregen,

maar die bleek aan alle kanten te rammelen.

Gelukkig zijn mijn naai-skills intussen

al wat meer geavanceerd

dan toen ik deze patronen kocht

en had ik de werkbeschrijving helemaal niet nodig.

Om toch enige variatie te creëren in dit bandwerk,

koos ik voor een "manchet" onderaan de broekspijp

ipv een eenvoudige zoom

en kon er zo een kleurig paspeltje

tussen zwieren.

 Pyjama-broeken gaan dus snel,

maar de bijhorende bovenstukken zelf naaien

zou dan wel weer heel wat meer tijd

en zweet vragen:

meer patroondelen, knopenpat, beleg, mouwen inzetten,

knoopsgaten maken, knoopjes aannaaien,...

Maar dankzij een supertof speelgoedje

- de Silhouette Cameo -

kon ik voor een vlotter alternatief gaan.

geen idee waar het vandaan komt, en wat het betekent is me ook een raadsel,
maar sinds lang behoort "Slaapwel, lieve tata" zeggen hier tot het naar-bed-gaan-ritueel

Al is ook dàt zweten

als je nog niet geroutineerd bent.

Het ontwerpen van de print, het instellen van de snijmachine,

het correct invoeren van het materiaal (hier flock),

het "wieden" en persen op de gekochte t-shirts,

er kan makkelijk iets fout lopen.

Maar eind goed, al goed:

mijn 3 pagadders vertrokken vanavond

geheel assorti naar dromenland.

1 januari

Op 1 januari 2007

rolde ik om 4u 's morgens mijn bedje in

na een leuke oudejaarsnacht.

(Dat rollen is zowat letterlijk te nemen:

ik was heel erg zwanger,

en uitgerekend voor 5 januari.)

Op 1 januari 2007

werd ik om 8u30 wakker

van een eerste wee.

's Avonds om 22u43 maakte ik voor het eerst kennis

met Nika.

Op 1 januari 2016

rolde ik om 4u 's morgens mijn bedje in

na een leuke oudejaarsnacht.

Op 1 januari 2016

werd ik om 8u30 wakker

van een 9-jarig meisje

dat kwam vertellen dat ze had overgegeven...

Wat een pech,

ziek zijn op je verjaardag.
Gelukkig was ze na een paar uurtjes
samen snoezelen in bed,
alweer bijna helemaal beter
en kon ze toch nog haar verjaardagskaarsjes uitblazen.

Bij deze mijn "best nine",
niet van 2015 zoals iedereen
de voorbije weken op Instagram deed,
maar eentje van elk levensjaar
van mijn miezemuisje:

 

 

En waarom dat tot 12 januari moest duren

eer deze blogpost afraakte?

Omdat het verbazingwekkend moeilijk bleek

leuke foto's te vinden.

Zeker de eerste 6 jaar

lijkt ze op elke foto

grimassen te trekken,

wild te bewegen,

verongelukt te kijken,

of ongeduldig weg te willen,

te bang ergens iets te missen,

om lang genoeg stil te kunnen staan.

Pas de laatste jaren

is er wat rust neergedaald

over mijn oh zo hevig madameke.

Hoe meer grip ze lijkt te krijgen op de wereld,

zowel door het beginnen begrijpen ervan,

als in eigen keuzes mogen maken,

hoe soepeler ze is geworden in de omgang

met haar gezinsleden, familie, klasgenootjes.

De felle strijd met haar broers,

de jaloersheid die haar soms parten speelt tegenover vriendinnetjes,

de drang om alles en iedereen te commanderen,

is milder geworden.

Al kan ze het nu en dan niet laten

om je nog eens een boete uit te schrijven

omdat je niet deed wat ze vroeg.

Of een boete omdat je lachte

omdat je een boete kreeg.

En kreeg ik op het oudercontact laatst

zowel in school als in de notenleer,

te horen dat ze toch wel graag 

het eerste, laatste en hoogste woord heeft.

En dan past hier als toetje

nog een prachtig gedicht bij.

Ik ontdekte het vorig jaar via een omweg:

een prachtig project waarbij 14 fotografen

wekelijks hun kinderen portreteerden

op hun eigen manier,
onder de titel You are my Wild.

Een titel die dus uit dit gedicht werd geplukt

(uit een kinderboek, dat je bijvoorbeeld hier kan kopen)

en dat best wel past bij chica Nika:

I am your parent you are my child
I am your quiet place, you are my wild
I am your calm face, you are my giggle
I am your wait, you are my wiggle
I am your audience, you are my clown
I am your London Bridge, you are my falling down
I am your Carrot Sticks, you are my licorice
I am your dandelion, you are my first wish
I am your water wings, you are my deep
I am your open arms, you are my running leap
I am your way home, you are my new path
I am your dry towel, you are my wet bath
I am your dinner you are my chocolate cake
I am your bedtime, you are my wide awake
I am your finish line, you are my race
I am your praying hands, you are my saving grace
I am your favorite book, you are my new lines
I am your nightlight, you are my sunshine
I am your lullaby, you are my peek-a-boo
I am your kiss goodnight, you are my I love you

De zee is altijd een goed idee

Tussen kerst en nieuw

verblijven we aan zee.

Een paar daagjes uitwaaien,

lang uitslapen,

makkelijke maaltijden,

geen hectiek,

traag leven.

Er komen logeetjes,

we aperitieven,

knutselen,

gaan go-carten,

maken vlechtjes,

ravotten in de duinen.

En graven.

- click to play-

Ik zei het al:

aaaaah, kerstvakantie...

Aaah, kerstvakantie

Tijd voor gezelligheid, feest, kadootjes en knutsels.

Ik haakte mijn polswarmers af, 

wat heel wat langer duurde dan ik vooraf dacht.

Bovendien maakte ik de eerste helemaal opnieuw,

met een haaknaald 2,5 ipv 3,5

zodat ie precies paste zonder slobberen.

Ik gebruikte opnieuw dezelfde Kringwinkel-wol

als eerder voor de sjaal en schoudercol.

Ik hou nu nog steeds 1 bolletje over,

wat ooit nog wel van pas komt

voor een randje ofzo.

Het patroontje is van Creajjtion, wiens boek Puur Haken

ik met kerstavond kado kreeg.

En hoewel ik ze erg geslaagd vind,

heb ik ze nog nauwelijk aan gehad,

met deze on-kerstige temperaturen.

Enkel tijdens de 5 dagen zonder chauffage,
(= een foute gok obv de hoop de mazouttank niet meer te moeten bijvullen
vóór de geplande vernieuwing van het ganse systeem naar aardgas
+ een onbetrouwbare teller
+ slechte service van de leverancier)

kwamen ze goed van pas in huis.
15 graden mag dan onbehoorlijk warm zijn voor de tijd van het jaar,
in je voornaamste leefruimte is dat toch wel frisjes
:-)

Een gans ander vakantie-projectje was wèl in een wip klaar

en vind ik super geslaagd:

krijtstift-tekeningen op glas.

Ik pikte het ideetje hier op

en voegde er nog een extra tekeningetje bij.

krijtstift van de Hema

op tafel ligt nog een ander simpel en snel knutselprojectje te drogen - details komen in een volgende blogpost

En deze foto brengt me op nog een maaksel

dat net op tijd af geraakte om op kerstavond mee te pronken:

de Candy Dress van La Maison Victor

met een goudflonkerende sweatertricot

die ik kocht bij Eekhoorntjesland op Zelvegemakt.

- click to play - 

Ik paste het een en ander aan:

het origineel heeft korte kapmouwtjes 

en is met onafgewerkte boorden aan zowel hals, mouwen als zakken.

Gezien de dikke sweatertricot, vond ik driekwartsmouwen meer geschikt

en die voorzag ik van een boordje.

goud-zwart lintje van de Veritas

 De zakken stak ik anders ineen dan voorzien, zodat ze wel afgewerkt werden

en doorstikte ze op persvoetbreedte.

turkoois sjaaltje met gouden snorretjes van de Kringwinkel

Zie ze eens blinken, my golden girl!

Van de nood een deugd haken

Gezien de Russische sjaal 

noodgedwongen stil ligt,

wegens acuut wolgebrek

(en geen tijd om de juiste bij te halen),

een tussendoortje of 2.

Het eerste is een poging

tot namaken van een gehaakte bloem.

Ik vond geen uitgeschreven patroon of diagram,

enkel foto's.

Het resultaat lijkt voor geen meter

op het voorbeeld,

maar ik kan er mee leven.

Omdat ik niet wist hoeveel lossen ik moest opzetten,

werden het er wellicht véél te veel,

waardoor de bloem veel te vol is.

Poging tot betere namaak zal er wellicht nog wel eens van komen.

Maar dan misschien met katoen,

dat zal wellicht een "netter" resultaat geven.

Ik bevestigde een knijper achteraan,

zodat de bloem mee kan verhuizen van sjaal

naar tas of jas, of eender welk plekje

dat zin heeft in een extra ornamentje.

Het tweede tussendoortje

begon ik tussen het naaiwerk door tijdens het Repair Café zaterdag.

Gezien de meeste mensen met kapotte elektro-spullen kwamen,

maar slechts weinigen met in te korten broeken,

te herstellen scheuren,

of aan te naaien knopen op de proppen kwamen,

kon ik in afwachting een muts opzetten.

- click to play-

Een verzoeknummertje voor mijn Minion-gek mannetje.

Het patroon had ik al een eeuwigheid geleden hier gevonden.

Geel, zwart en grijs is Royal van de Zeeman,

een overschot van een eerder project

(= VW-busje-kussensloop)

de overige kleurtjes zijn onbestemde restjes gekregen wol.

Naar ik me laat vertellen door de experts ter zake,

is dit bijna Bob.

Elke Minion heeft nl. een iets ander uiterlijk

en Bob heeft 2 verschillende kleuren van ogen: 

bruin en groen.

Gezien ik geen bruin had,

werd me minzaam toegestaan lichtblauw te gebruiken.

wie zou er nu dat snoetje iets kunnen weigeren?

Zoon nr.1 verlangt een Angry Birdsmuts,

en 't moet blijkbaar zo snel mogelijk,

we zullen er dus maar aan beginnen.