Een Rus die je omhelst

De Russen zijn in het land.

Of toch eentje.

Een hele grote.

Ik heb er mixed feelings bij.
(Zoals zo vaak als iets af is.)

De wol is prachtig,
daar ligt het alvast niet aan.

- click to play -

Het is Julia van de Zeeman,
een mix van acryl en wol in 2 verschillende kleuren:
zacht oudroze en grijs met een lila ondertoon,
beiden hebben heel subtiele schakeringen.

Moeilijk om het juiste kleur te treffen in foto's,
zelfs na gefoefel in nabewerking,
lijken de kleuren op elke foto af te wijken
van de real life kleuren.

Het patroon volgen betekende turen op een telpatroon,
en nu en dan een gokje wagen,
want met dat jaartje Russisch studeren,
ben je na 20 jaar niet veel meer.

De inspiratie kwam hier vandaan.
En die inspiratie is ook de bron van mijn frustratie:
mijn versie kan er gewoonweg niet aan tippen.
Een andere dikte en uitstraling qua wol
en je hebt een gans ander effect.
Kleuren combineren is ook al een vak apart,
net als styling.
En dan zwijgen we nog over mijn zo goed als onbestaande
kennis van hoe fotograferen.

Ik denk dat ik vanaf nu alleen nog "lelijke" inspiratie ga navolgen,
dan kan het alleen maar beter uitdraaien dan het origineel :-)

Maar je hoort me niet klagen hoor,
ik ben blij dat ie zo lekker groot is,
deze Rus omhelst je met zachtheid & warmte,
zonder het beoogde kant-achtig effect te verliezen.

En na dit werk van lange adem,
kan ik beginnen aan een setje polswarmers op bestelling.

Aaah, kerstvakantie

Tijd voor gezelligheid, feest, kadootjes en knutsels.

Ik haakte mijn polswarmers af, 

wat heel wat langer duurde dan ik vooraf dacht.

Bovendien maakte ik de eerste helemaal opnieuw,

met een haaknaald 2,5 ipv 3,5

zodat ie precies paste zonder slobberen.

Ik gebruikte opnieuw dezelfde Kringwinkel-wol

als eerder voor de sjaal en schoudercol.

Ik hou nu nog steeds 1 bolletje over,

wat ooit nog wel van pas komt

voor een randje ofzo.

Het patroontje is van Creajjtion, wiens boek Puur Haken

ik met kerstavond kado kreeg.

En hoewel ik ze erg geslaagd vind,

heb ik ze nog nauwelijk aan gehad,

met deze on-kerstige temperaturen.

Enkel tijdens de 5 dagen zonder chauffage,
(= een foute gok obv de hoop de mazouttank niet meer te moeten bijvullen
vóór de geplande vernieuwing van het ganse systeem naar aardgas
+ een onbetrouwbare teller
+ slechte service van de leverancier)

kwamen ze goed van pas in huis.
15 graden mag dan onbehoorlijk warm zijn voor de tijd van het jaar,
in je voornaamste leefruimte is dat toch wel frisjes
:-)

Een gans ander vakantie-projectje was wèl in een wip klaar

en vind ik super geslaagd:

krijtstift-tekeningen op glas.

Ik pikte het ideetje hier op

en voegde er nog een extra tekeningetje bij.

krijtstift van de Hema

op tafel ligt nog een ander simpel en snel knutselprojectje te drogen - details komen in een volgende blogpost

En deze foto brengt me op nog een maaksel

dat net op tijd af geraakte om op kerstavond mee te pronken:

de Candy Dress van La Maison Victor

met een goudflonkerende sweatertricot

die ik kocht bij Eekhoorntjesland op Zelvegemakt.

- click to play - 

Ik paste het een en ander aan:

het origineel heeft korte kapmouwtjes 

en is met onafgewerkte boorden aan zowel hals, mouwen als zakken.

Gezien de dikke sweatertricot, vond ik driekwartsmouwen meer geschikt

en die voorzag ik van een boordje.

goud-zwart lintje van de Veritas

 De zakken stak ik anders ineen dan voorzien, zodat ze wel afgewerkt werden

en doorstikte ze op persvoetbreedte.

turkoois sjaaltje met gouden snorretjes van de Kringwinkel

Zie ze eens blinken, my golden girl!

Van de nood een deugd haken

Gezien de Russische sjaal 

noodgedwongen stil ligt,

wegens acuut wolgebrek

(en geen tijd om de juiste bij te halen),

een tussendoortje of 2.

Het eerste is een poging

tot namaken van een gehaakte bloem.

Ik vond geen uitgeschreven patroon of diagram,

enkel foto's.

Het resultaat lijkt voor geen meter

op het voorbeeld,

maar ik kan er mee leven.

Omdat ik niet wist hoeveel lossen ik moest opzetten,

werden het er wellicht véél te veel,

waardoor de bloem veel te vol is.

Poging tot betere namaak zal er wellicht nog wel eens van komen.

Maar dan misschien met katoen,

dat zal wellicht een "netter" resultaat geven.

Ik bevestigde een knijper achteraan,

zodat de bloem mee kan verhuizen van sjaal

naar tas of jas, of eender welk plekje

dat zin heeft in een extra ornamentje.

Het tweede tussendoortje

begon ik tussen het naaiwerk door tijdens het Repair Café zaterdag.

Gezien de meeste mensen met kapotte elektro-spullen kwamen,

maar slechts weinigen met in te korten broeken,

te herstellen scheuren,

of aan te naaien knopen op de proppen kwamen,

kon ik in afwachting een muts opzetten.

- click to play-

Een verzoeknummertje voor mijn Minion-gek mannetje.

Het patroon had ik al een eeuwigheid geleden hier gevonden.

Geel, zwart en grijs is Royal van de Zeeman,

een overschot van een eerder project

(= VW-busje-kussensloop)

de overige kleurtjes zijn onbestemde restjes gekregen wol.

Naar ik me laat vertellen door de experts ter zake,

is dit bijna Bob.

Elke Minion heeft nl. een iets ander uiterlijk

en Bob heeft 2 verschillende kleuren van ogen: 

bruin en groen.

Gezien ik geen bruin had,

werd me minzaam toegestaan lichtblauw te gebruiken.

wie zou er nu dat snoetje iets kunnen weigeren?

Zoon nr.1 verlangt een Angry Birdsmuts,

en 't moet blijkbaar zo snel mogelijk,

we zullen er dus maar aan beginnen.

Warmte

De haakmicrobe heeft goed toegeslagen.

Zowat elk vrij uurtje wordt de haaknaald bovengehaald.

Gezien de bollen wol zich opstapelden,

niet zo erg.

En gezien de herfst eindelijk herfstig geworden is

en de wereld de laatste weken heel wat killer,

komt extra zachtheid & warmte van pas.

-click to play-

Warning:

foto-overload op komst!

Het onverwachte zonnetje van vandaag werd dan ook dankbaar benut.

De wol is een vondst uit de Kringwinkel:

10 bollen voor 2,5 euro. Koopje!

Netjes verpakt,

maar zonder info op de wikkel.

Enkel 'Zultse' staat erop geprint,

verder geen details over samenstelling,

looplengte, gewicht, gewenste haaknaald,..

Googlen leverde geen extra uitleg op,

maar het is lekker zachte, fijn hakende wol

met een mooie glans.

Het gratis patroon komt van DROPS Design

en vind je hier.

Gezien deze schouderwarmer niet echt veel wol opsoupeerde,

zocht ik een groter doel,

en vond het hier (gratis) bij Ravelry.

Ik startte met haaknaald 5, ergens halverwege moet ik per ongeluk

met 4,5 bezig geweest zijn en toen ik het merkte,

ging ik weer over naar 5,

maar dat is gelukkig niet te merken.

Ik wist niet goed wanneer te stoppen

en koos er uiteindelijk voor

om door te haken tot de omslagdoek over mijn ellebogen viel.

Achteraf bekeken vind ik hem toch niet helemaal ideaal qua grootte:

net iets te klein om je helemaal in te duffelen,

net iets te groot om hem met de punt naar voor te dragen.

Ik hoop nog ergens een mooie zilverkleurige sierspeld op de kop te kunnen tikken

(stel je voor, een antieke, voor een prikje in de Kringwinkel,

of op een rommelmarkt,

ooh, dat zou pas een vondst zijn!)

Maar ik plan nog een roos of andere bloem te haken

en op een kleine speld te bevestigen,

kan ook mooi zijn als sluiting.

Het zwarte randje is met 'Sparkle' gehaakt,

1,99 euro in de Zeeman per bol van 100g (280m), acryl.

Niet echt te zien op deze foto's,

maar die" sparkelt" dus echt want er is een fijn metaaldraadje in meegeweven.

Nu nog leren om wat te doseren,

want dit is úren werk

en continu de haaknaald die over hetzelfde plekje schuurt

en continu dezelfde polsbewegingen

en continu dezelfde grip,

dat doet dus geen deugd hé.

Ik heb nog een bolletje of 3 van de mysterieuze grijze wol over,

te weinig voor een bijpassende muts,

dus wellicht maak ik er nog polswarmers bij.

Maar ben intussen nog volop bezig met een Russisch patroon voor een omslagdoek,

in totaal andere kleuren & wol.

Eindelijk!

Ruim een jaar na de einddatum van de CAL 2014
en dus bijna 2 jaar na de start ervan,

is ie dan eindelijk helemaal af!

Het mag gezegd:

het ding kostte mij bloed, zweet en tranen die eerste weken.

Het aantal steken klopte niet,
ik snapte vaak niet wat ik moest doen,

haakte te strak,

dan weer te los of te onregelmatig,

maakte massa's fouten,

het lubberde en
ik sukkelde...

-click to play-

Ontelbare keren haalde ik rij na rij weer af & herbegon.

Maar ik leerde er ontzettend veel van

en haakte tientallen andere dingen tussendoor: 

mutsen,

sjaals,

handschoenen,

sandalen,

baby All Stars,

kaarsenpotjes,

keien,

oorverwarmers.

Om (opnieuw) te leren haken was het dè ideale manier.

Op eigen houtje, 

maar tegelijk samen met meer dan 35.000 mede-haaksters wereldwijd.

Op de voorziene einddatum vorig jaar in november,

had ik alle rijen 1x klaar volgens het patroon,

maar gezien ik die nog meermaals moest herhalen

om tot de gewenste lengte te geraken,

ontbrak me de puf een beetje om verder te doen.

En kwamen dus al die andere projectjes in de plaats.

Een paar weken geleden pakte ik dan toch de draad weer op

en vond de moed om mijn UFO (= unfinished object) af te werken.

En intussen was ik dusdanig bijgeleerd dat ik kleine foutjes

zelf wegfoefelde in plaats van alles weer uit te halen en te herbeginnen.

En is mijn tempo minstens verdubbeld.

Zetelavondjes werden extra gezellig,

want al hakend paste ik er intussen lekker warm onder.

En nu is ie dus helemaal klaar

en mag ie pronken op zijn bestemming.

Dat ie licht trapezevormig is

omdat ik die eerste maanden 

véél strakker haakte,

hoeft  niemand te weten.

;-)

Achteraf gezien zou ik nu toch andere kleurtjes kiezen.

Of zou ik alles in 1 kleur doen om echt mijn ding te zijn,

nu is het wel erg druk.

Maar de dochter is tevreden,

dus dan is de mama dat ook.

De restjes. Stylecraft DKS. Het was nog eventjes spannend of ik genoeg zou hebben voor de rand...

Een volgend WIP ligt intussen al op mijn schoot:

work in progress