Niet lopen = niet bloggen.
Dat is toch wat ik moet concluderen na ruim 6 weken loop- & blogpauze.
Dat niet-lopen heeft zo zijn redenen.
Ten eerste: elk excuus om niet te gaan lopen is een goed excuus bij mij.
Ten tweede: de 5 kilometer-doelstelling was opnieuw bereikt,
instant wegvallen van de grootste motivator dus.
Vervolgens: paasvakantie en dus continu 3 kinderen aan mijn rokken.
De loopschoenen gingen nochtans mee naar zee.
Ze bleven zandvrij; lopen begint namelijk niet met een 'b'
en dat was de enige letter waaraan ik toekwam die week:
boeken, badderen, bijslapen en nu & dan een glaasje Baileys.
En tot slot een al veel te lang uitgestelde ingreep;
endoveneuze lasertherapie maakte eindelijk een eind
aan de spataders op mijn rechterbeen.
We zijn intussen vier weken verder
nog steeds niet pijnvrij maar alweer helemaal mobiel.
We zouden er dus weer aan kunnen beginnen.
Maar 't zit er niet in.
Het lopen toch niet, het bloggen, daar wordt aan gewerkt zoals u ziet.
Er komt namelijk iets gigantisch op me af
en daar zal geen looptijd naast passen.
Ik zei het al: elk excuus is goed genoeg.
But this is a big one.
Wie 'a' zegt, moet 'b' zeggen
(boek, bad, bijslapen, Baileys, voila, gezegd)
dus ik zeg 'c':
 |
| - click to play - |
Keep tuned,
ik vertel er zeker en vast meer over
in volgende berichten.
En die zullen geen 6 weken op zich laten wachten, beloofd.
